ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ   ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ     ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του ΣΤ΄ ποιητικού διαγωνισμού που προκήρυξε η Εταιρεία Λογοτεχνών Νοτιοδυτικής Ελλάδας  με την ευκαιρία των εορταστικών εκδηλώσεων για την «Παγκόσμια ημέρα ποίησης»  και την  επέτειο των «150 χρόνων από τη γέννηση και 80 από το θάνατο του ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη».
Η κριτική επιτροπή  συγκροτηθείσα  από τους συμπολίτες   Λεωνίδα Μαργαρίτη Πρόεδρο της Εταιρείας Λογοτεχνών ,Μαρία Καρέλα Πεζογράφο  Γενική Γραμματέα   και Σταύρο Ιντζεγιάννη Λογοτέχνη-Δημοσιογράφο- κριτικό βιβλίου, μετά τη μελέτη των έργων των διαγωνιζομένων  και την  ανταλλαγή απόψεων, κατέληξε στην επιλογή τριών  μαθητών  Λυκείου και  ισάριθμων  μαθητών            Γυμνασίου  για την απονομή    των   βραβείων  και επαίνων της προκήρυξης  ως ακολούθως:
ΒΡΑΒΕΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΛΥΚΕΙΟΥ
To Α΄ Βραβείο  στο   μαθητή  της Α΄ Τάξεως του 5ου Γ.Ε.Λ. Πατρών  Κωνσταντίνο Βιέννα   με   ψευδώνυμο «Ερμόλαος Κάμμας»   για το ποίημα του  «Ακροβάτης-Το σκοινί»
To B΄Βραβείο  στη  μαθήτρια της Α΄ Τάξεως του 2ου
ΕΠΑ.Λ. Αιγίου Αναστασία Παλιακάση με το ψευδώνυμο «ΗΧΩ ΜΝΗΜΗΣ» για  το ποίημα της  «ΣΤΥΛΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ» και  
Το Γ΄ Βραβείο  στο   μαθητή της Β΄ τάξεως του 12ου Γενικού Λυκείου Θεσσαλονίκης Παντελή-Αρσένιο Καμανά  με το ψευδώνυμο «ΓΟΡΓΙΑΣ» για το ποίημα του «Ο αντιστρεπτός χρόνος»                

ΕΠΑΙΝΟΙ ΜΑΘΗΤΩΝ ΛΥΚΕΙΟΥ
 Στους μαθητές Λυκείου  θα απονεμηθούν  επίσης τρεις έπαινοι, ως ακολούθως: 
Ο Α΄ Έπαινος  θα απονεμηθεί   στην  μαθήτρια  της Β΄ Τάξεως του  3ου  Γενικού Λυκείου Πατρών Φλώρα Τσάκωνα με ψευδώνυμο «Κλειώ» για το ποίημα της   «Ήχοι γνώριμοι».
Ο  Β΄ Έπαινος  θα απονεμηθεί  στη Μαθήτρια  της Β΄ τάξεως του Λυκείου Θετικής Κατεύθυνσης της Σχολής Μοραΐτη Αριάδνη-Ιωάννα Καρανικόλα  με το ψευδώνυμο «Αριάννα», για το ποίημα της «ΕΚΕΙ».
             Ο Γ΄ Έπαινος θα απονεμηθεί   στη  Μαθήτρια  της  Β΄ τάξης του 1ου Λυκείου Αμαλιάδας Φωτεινή-Πελαγία Λεβέντη με το ψευδώνυμο «Φέλια Πασχαλίδη »,για το ποίημα της «ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ»

ΒΡΑΒΕΙΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
             Το Α΄ Βραβείο  θα απονεμηθεί στη μαθήτρια της Γ΄ τάξεως του 1ου Γυμνασίου Ναυπάκτου Μαντώ Τσάτσου με το ψευδώνυμο «Madolia steel»  για το ποίημα της  «ΥΠΑΤΙΑ»
           To Β΄ Βραβείο θα απονεμηθεί στο μαθητή της Β΄ τάξης  του Πρότυπου  Πειραματικού Γυμνασίου του Πανεπιστημίου Πατρών Παναγιώτη Τσουκαλή   με το ψευδώνυμο «ΑΝΙΚΗΤΟ ΒΕΛΟΣ» για το ποίημα του «ΕΥΘΥΝΗ».
           Το Γ΄ Βραβείο  θα απονεμηθεί στη   μαθήτρια  της Γ΄ Τάξεως του Εσπερινού Γυμνασίου Αμαλιάδος Χριστίνα Μητρογιαννοπούλου με το ψευδώνυμο «ΕΣΩ»   για το ποίημα της «ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ».
Επίσης  στους μαθητές  Γυμνασίου  θα δοθούν και    τρεις έπαινοι, ως ακολούθως:
 Ο Α΄ Έπαινος θα απονεμηθεί στη   Μαθήτρια   της Β΄ τάξεως του Εσπερινού Γυμνασίου Αμαλιάδος Αμαλία Ναστούλη  με το ψευδώνυμο «ΝΑΜΑ»για το ποίημα της «ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ».
Ο  Β΄ Έπαινο   θα απονεμηθεί στο  μαθητή της Γ΄ τάξεως του Μουσικού Γυμνασίου Πατρών Γιώργο Σώλο με το ψευδώνυμο «Μικρός ονειροπόλος»  για το ποίημα του  «Μικρός ονειροπόλος».
Ο Γ΄ έπαινο  θα απονεμηθεί στη  μαθήτρια της Γ΄ τάξης του 14ου Γυμνασίου Πατρών  Αλεξία Σιλαίου με το ψευδώνυμο «Τζένη» για το ποίημα τους  «Το παιχνίδι της ζωής».
Τα βραβεία και οι έπαινοι θα απονεμηθούν  τη Δευτέρα 17  Μαρτίου και ώρα 7μ.μ. κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων της  Εταιρείας Λογοτεχνών για την Παγκόσμια ημέρα ποίησης στην αίθουσα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πατρών.
Τα βραβεία πέραν του τιμητικού διπλώματος θα συνοδεύονται και με τεύχη του περιοδικού  «ΑΧΑΪΚΑ» καθώς και με  βιβλία ποιητικών συλλογών μελών της Εταιρείας Λογοτεχνών . Σε όσους μαθητές  θα απονεμηθούν έπαινοι,  θα τους δοθεί   από ένα αντίτυπο της τελευταίας ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ της Εταιρείας Λογοτεχνών.
Τα ποιήματα που διακρίθηκαν   θα δημοσιευθούν στην Ηλεκτρονική σελίδα της Εταιρείας Λογοτεχνών και   στο προσεχές τεύχος του περιοδικού «ΑΧΑΪΚΑ» ενώ θα γίνει  προσπάθεια όλα τα έργα  των μαθητών που έλαβαν μέρος  στο  διαγωνισμό να εκδοθούν και να  κυκλοφορήσουν σε μια Ανθολογία με τον τίτλο: ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ  ΣΤ΄ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ

                ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

                            Τηλ.2610 322 901 κιν.6946 405 993

e-mail :

Κανάρη 46 26222 Πάτρα

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Εταιρεία Λογοτεχνών  σας προσκαλεί

να παραστείτε στον εορτασμό

της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης

  την προσεχή  Δευτέρα 17 Μαρτίου και ώρα 7.μ.μ.

 στην αίθουσα  της Δημοτικής Βιβλιοθήκης.

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

 Σύντομη ομιλία  του προέδρου της Εταιρείας

 Λεωνίδα Μαργαρίτη.

Κύρια ομιλία  από τη  Χριστίνα Κόκκοτα

 Φιλόλογο-Θεατρολόγο-Κριτικό

με θέμα:

«Το  ποιητικό  έργο

του Κωνσταντίνου Ηλιοπούλου »

Απαγγελίες   βραβευμένων ποιημάτων 

 από  τους δημιουργούς.

Απονομή   βραβείων του Στ΄ Διαγωνισμού.

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαιτέρως

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΟΜΙΛΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΜΙΛΙΑ

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΤΟ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟ ΒΡΑΔΙΝΟ

ΤΗΣ 10^ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ

Την προσεχή Δευτέρα 10^η Μαρτίου   ξαναρχίζουν,  μετά από μια  μικρή διακοπή, λόγω των καρναβαλικών εκδηλώσεων  τα φιλολογικά βραδινά της Εταιρείας Λογοτεχνών που είναι καθιερωμένα πλέον και γίνονται κάθε Δευτέρα βράδυ στις 7 με τη συνεργασία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης-Πολιτιστικός Οργανισμός Δήμου Πατρέων, στο αναγνωστήριό της.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ο γνωστός Διδάκτορας ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και καθηγητής της νεώτερης ιστορίας του Πανεπιστημίου Πατρών Αθανάσιος Θ. Φωτόπουλος θα μιλήσει με θέμα:

 «Μορφές των Καλαβρυτινών Γραμμάτων»

Ο ομιλητής  Αθανάσιος Θ. Φωτόπουλος γεννήθηκε στον  Πύργο  της Ηλείας το  1950.   Σπούδασε  στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Rand Afrikaans University (Γιοχάνεσμπουργκ) και δίδαξε στη μέση εκπαίδευση και σε μεταπτυχιακό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Είναι διδάκτορας ιστορίας (Πανεπιστήμιο Αθηνών από το  199  και διδάσκει  από το 2003 κ.ε. νεότερη ελληνική ιστορία στο Πανεπιστήμιο Πατρών.

Από το 1989 εκδίδει το ετήσιο διεθνές επιστημονικό περιοδικό Journal of Oriental and African Studies (JOAS),και από το 1994 το τριμηνιαίο περιοδικό «Ηλειακή Επιθεώρηση».

Το 2011 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Εταιρείας Ιστορικών Σπουδών επί του Νεώτερου Ελληνισμού.

Έχει τιμηθεί με βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1980). Πεδίο της έρευνάς του είναι η ιστορία του νεότερου ελληνισμού.

Έχει εκδώσει αρχειακές πηγές και έχει δημοσιεύσει μελέτες ιστορικού, φιλολογικού, λαογραφικού και βιβλιογραφικού περιεχομένου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον δείχνει για την επισήμανση και την έκδοση άγνωστων κειμένων-πηγών της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα συντονίσει ο

πρόεδρος της εταιρείας Λεωνίδας Μαργαρίτης.

Η είσοδος για το κοινό   είναι όπως πάντα ελεύθερη.

ΟΜΙΛΙΑ ΠΑΝΙΤΣΑ

ΟΜΙΛΙΑ  ΠΑΝΙΤΣΑ

ΣΤΟ ΒΡΑΔΙΝΟ ΤΗΣ  ΔΕΥΤΕΡΑΣ

 ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

 Την προσεχή Δευτέρα  24^η Φεβρουαρίου και ώρα  7 μ.μ. στα πλαίσια  των Φιλολογικών Βραδινών   της Εταιρείας Λογοτεχνών  σύμφωνα με το πρόγραμμα   θα μιλήσει ο Οικονομολόγος, Ιστορικός Ερευνητής  και συγγραφέας μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών κ. Κωνσταντίνος Πανίτσας με ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον για την ιστορία της πόλης μας  θέμα:

  « Βιομήχανοι και Επιχειρηματίες από την Αρκαδία στην Μετεπαναστατική Πάτρα».

Όπως  είναι  γνωστό   στην πόλη μας υπάρχει μια μεγάλη παροικία Αρκάδων  η  οποία διατηρεί μέχρι σήμερα    ένα ακμαίο και ζωντανό εθνοτοπικό σύλλογο.

 Η ομιλία του κ. Πανίτσα θα μας αποκαλύψει τους Αρκάδες  οι οποίοι συνετέλεσαν με την βιομηχανική και  εμπορική τους  δραστηριότητα  στην οικονομική εν γένει ανάπτυξη της πόλης μας. Μάλιστα απόγονοι  των πρώτων   συνεχίζουν   μέχρι  σήμερα την παράδοση.

          Την εκδήλωση θα προλογίσει και θα  συντονίσει ο πρόεδρος της Εταιρείας Λογοτεχνών Λεωνίδας Γ. Μαργαρίτης.

Η είσοδος για το κοινό  θα είναι ελεύθερη.

ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ                                    ΝΕΩΤΕΡΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ*                                      Του Σπύρου Παπουτσάκη Ιατρού-Συγγραφέα    Το θέμα που επέλεξα για την πρώτη μου εμφάνιση ενώπιον του εκλεκτού ακροατηρίου της  Εταιρείας Λογοτεχνών Νοτιο-Δυτικής Ελλάδος δεν είναι, κατ’ εξαίρεση λογοτεχνικού περιεχομένου. Έχει όμως τόσο μεγάλη σπουδαιότητα και βαρύτητα το Δημογραφικό Πρόβλημα της Ελλάδας και έχει αποκτήσει, με το καιρό, τόσο εκρηκτικές διαστάσεις, που μόνο σαν εθνικός εφιάλτης μπορεί να χαρακτηριστεί.           Γι αυτό και εγώ θεώρησα απόψε χρήσιμο, παραμερίζοντας τα όποια λογοτεχνικά μου ενδιαφέροντα, να σας εκθέσω τα νεότερα δεδομένα του προβλήματος αυτού, ελπίζοντας στην ανοχή και την ευαισθητοποίησή σας.           Εισαγωγή           Το Δεκέμβρη του 2004, προ 10 ακριβώς ετών, σε μία ομιλία μου στη Διακίδειο Σχολή Λαού Πατρών, με θέμα : «Το Δημογραφικό Πρόβλημα της Ελλάδας – παρόν και μέλλον» συνόψιζα τα τότε κρατούντα περί το θέμα και πιθανολογούσα τις μελλοντικές εξελίξεις.           Στην αποψινή μου ομιλία, αφού αναφέρω συνοπτικά τις διάφορες συνιστώσες του Δπρ, θα προβώ σε ποσοτικές και ποιοτικές  συγκρίσεις των ευρημάτων του 2004 και εκείνων του σήμερα. Θα διακινδυνεύσω δε στο τέλος, να προβλέψω τη μελλοντική πορεία του προβλήματος, σε βάθος μιας 50ετίας.           Τα όσα θα αναφέρω εξ άλλου πιο κάτω, συμπλέουν εν πολλοίς με τα επιγραμματικά στοιχεία που παραθέτει ο Πρόεδρος της Εταιρείας μας, κ. Λεωνίδας Μαργαρίτης, στο πρόσφατο βιβλίο του : «φωνή βοώντος εν μνημονίω» και στο κεφάλαιο … της ευτεκνίας…           Ορισμοί :  Ας ξεκινήσουμε όμως με τη σύντομη ερμηνεία ορισμένων όρων, που θα τους χρησιμοποιήσουμε στην παρούσα ομιλία.           Δημογραφία είναι κατ’ αρχήν ο επιστημονικός εκείνος κλάδος που έχει ως αντικείμενο τη στατιστική μελέτη και ανάλυση ( διάρθρωση, δυναμική, δομή κ.λ.π. ) ενός δεδομένου πληθυσμού. Τα στοιχεία που προκύπτουν από τη μελέτη αυτή καλούνται και δημογραφικά στοιχεία.           Το Δημογραφικό Πρόβλημα ( Δπρ ) αναφέρεται στις δυσχέρειες και τις δυσκολίες που ανακύπτουν στην οικονομία, τα εθνικά θέματα  (παιδεία, υγεία, εθνική άμυνα ) τη μετανάστευση κ.λ.π., από τη μείωση ή τη γήρανση του πληθυσμού μιας χώρας.           Κατ’ άλλον, παραπλήσιο ορισμό, το Δπρ σχετίζεται με τη στατιστικά διαπιστωμένη μείωση ή αύξηση του πληθυσμού μιας χώρας, που επηρεάζει δυσμενώς όλα εκείνα τα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία, που συνιστούν μία σθεναρή εθνική και κρατική οντότητα, δηλ. την οικονομία, την ασφάλεια και την εθνική συνοχή.           Το Δπρ δημιουργείται βασικώς από την πορεία της γεννητικότητας, της θνησιμότητας και τις μετακινήσεις του πληθυσμού.           Η Γονιμότητα εξ άλλου,  σχέση έχει με την αναλογία του αριθμού γεννήσεων προς τον αριθμό γυναικών σε ηλικία αναπαραγωγής ( λίγο αυθαίρετα, από τα 18 μέχρι τα 35 χρόνια ) σε δεδομένο χρονικό διάστημα.           Ο πιο εύκολος τρόπος για να εκτιμήσουμε τη γονιμότητα ενός λαού στηρίζεται στον προσδιορισμό του Συντελεστού Ολικής Γονιμότητας  (ΣΟΓ) που αντιστοιχεί στο μέσο αριθμό παιδιών ανά γυναίκα παραγωγικής ηλικίας.           Ως Υπογονιμότητα τέλος, με την ιατρική κυρίως έννοια του όρου και ακραία κατάληξη τη στειρότητα, εννοούμε την μη επίτευξη εγκυμοσύνης ύστερα από ελεύθερες σεξουαλικές επαφές ενός έτους.           Με ΣΟΓ στο 2,1 βρισκόμαστε στο «όριο αναπαραγωγής γενεών», που εγγυάται την ομαλή εξέλιξη του πληθυσμού. Ο επιθυμητός ΣΟΓ για κάθε χώρα είναι ο 2,3, συντελεστής που εξασφαλίζει την πληθυσμιακή ακμή μιας χώρας.           ΣΟΓ κάτω του 2,1 οδηγεί μοιραία στην Υπογεννητικότητα, ευρύτερη έννοια αυτής της υπογονιμότητας, μία άκρως επικίνδυνη κατάσταση, η οποία και θα μας απασχολήσει στην κυρίως ομιλία μας.           Δημογραφικά στοιχεία της Ελλάδας.           Ο ΣΟΓ τα παλαιότερα χρόνια, τα προπολεμικά, έφτανε στη χώρα μας στο 3,7, πολύ πιο πάνω από το όριο αναπαραγωγής γενεών. Εκτοτε βαίνει συνεχώς μειούμενος, για να κατρακυλήσει το 1990 στο 1,70, το 2010 στο 1,4 και σήμερα στο 1,2 ( ακριβέστερα στο 0,8-0,9, αφαιρουμένων των νεογέννητων των μεταναστών ).           Πληθυσμός της Ελλάδας ( Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία )           1981 : 9.729.350 άτομα – 1991 : 10.252.582 άτομα – 2001 : 10.964.020 άτομα – 2011 : 10.815.187 άτομα, λιγότερα δηλ. κατά 150.000 άτομα από την προηγούμενη απογραφή – 2020 : πιθανολογείται 10.550.000 άτομα  - 2050 : πιθανολογείται 8.500.000 άτομα – τέλος 21ου αιώνα : πιθανολογείται 2.000.000 με 3.000.000 άτομα!           Σήμερα εξ άλλου, το 10% του πληθυσμού της Ελλάδος είναι αλλοδαποί, με το 3% εξ αυτών μουσουλμάνους.           Γεννήσεις : 1935 : 28.16 γεννήσεις στους 1000 κατοίκους – 1950 : 20 γεννήσεις – 1998 : 9 γεννήσεις – 2005 : 0,969 γεννήσεις ανά 1000 κατοίκους.           Θνησιμότητα : 19ος  αιώνας : 45 θάνατοι ανά 1000 κατοίκους – 2000 : 9,76 θάνατοι ανά 1000 κατοίκους, περισσότεροι από τις γεννήσεις κατά 0,17%. Οι θάνατοι άρχισαν να ξεπερνούν τις γεννήσεις.           2012 : Εμφανής η καθοδική πορεία του αριθμού των γεννήσεων :  θάνατοι 116.700 - γεννήσεις 100.400           Τελευταίο 6μηνο : 47.448 θάνατοι – 44.653 γεννήσεις           Αίτια του Δπρ           Το Δπρ είναι πολυσύνθετο και πολυδιάστατο πρόβλημα, ανθρωπογενές στη φύση του, δημιουργείται δε βασικώς, όπως προανέφερα, από την πορεία της γεννητικότητας, της θνησιμότητας και των μετακινήσεων του πληθυσμού ( μετανάστευση, αστυφιλία κ.λ.π. ).           Τα αίτια του Δπρ εξισώνονται στην ουσία με τα αίτια της υπογεννητικότητας, που μαστίζει τις τελευταίες 10ετίες τη χώρα μας. Στην πραγματικότητα, η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα αυξάνεται τα τελευταία 70 χρόνια με ρυθμό αμείλικτα σταθερό.           Αναφέρω τα κυριότερα αίτια :           - Πτώση βρεφικής θνησιμότητας - Επεξήγηση           - Αστικοποίηση πληθυσμού- εξέλιξη αγροτικής οικονομίας – Οι αγρότες που εγκαθίστανται στις πόλεις υιοθετούν το μικρό μέγεθος της οικογένειας. Όσο μεγαλύτερη είναι η πόλη, τόσο μικρότερη η οικογένεια           - Υποχρεωτική εκπαίδευση παιδιών (αύξηση μέριμνας και εξόδων)           - Αύξηση μορφωτικού επιπέδου και αριθμού εργαζομένων γυναικών           - Αύξηση μέσης ηλικίας γάμου γυναίκας, επομένως και τεκνοποιίας ( επεξήγηση )           - Μείωση γάμων           - Αύξηση διαζυγίων :  Σε ένα τρίμηνο για παράδειγμα τελέστηκαν στην Ελλάδα 32.477 γάμοι. Την ίδια περίοδο τα διαζύγια έφτασαν στα 9.298 ( ποσοστό 30% )           - Ευμάρεια - ευδαιμονισμός – ξένες επιδράσεις           - Ψυχολογικά αίτια ( αίσθημα ευθύνης νέων-σκεπτικισμός-ανασφάλεια-φόβος για το μέλλον των παιδιών )           - Ανεπαρκής προστασία της μητρότητας           - Μετανάστευση στο εξωτερικό: Απέβη εξ ολοκλήρου σε βάρος του αγροτικού πληθυσμού. Στέρεψε η πηγή του ανθρώπινου δυναμικού, ιδίως των νέων στην ηλικία, από τις αγροτικές περιοχές.  Τρία ήσαν τα κύρια κύματα μεταναστεύσεως κατά τον 20ό αιώνα: α) αρχές του αιώνα προς ΗΠΑ, β) 1950-1960 προς Ευρώπη ( ορυχεία Βελγίου κ.λ.π. ) ΗΠΑ και Αυστραλία και γ) 2010-εφεξής προς πάσα κατεύθυνση.           Σήμερα το ρεύμα μεταναστεύσεως στην Ελλάδα, κυρίως προς την Ευρώπη, αυξάνεται εντυπωσιακά. Για παράδειγμα στη 2ετία 2009-2011 η μετανάστευση Ελλήνων προς τις χώρες της ΕΕ αυξήθηκε κατά 170%! Στη Γερμανία μόνο, που και αυτή αντιμετωπίζει οξύ Δπρ, στη τριετία 2010-2013 μετανάστευσαν 25.000 Έλληνες. Το χειρότερο είναι ότι, σε αντίθεση με το παρελθόν,  μεταναστεύουν κυρίως τα μορφωμένα, δυναμικά και νέα στην ηλικία άτομα από τη χώρα, με συνέπεια την ανατροφοδότηση της γηράνσεως του πληθυσμού.           - Οικονομική κρίση – αύξηση ανεργίας.           Η μείωση των γεννήσεων πηγαίνει χέρι με χέρι με τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στη κοινωνία.           Όσοι επί πλέον προέρχονται από εύπορο περιβάλλον, τείνουν να αποκτούν λιγότερα παιδιά. Επομένως το Δπρ δεν είναι οικονομικό κυρίως θέμα. Αν ήταν έτσι, οι ευπορότερες τάξεις θα είχαν περισσότερα παιδιά, γεγονός που δεν συμβαίνει.            ΄Αλλα αίτια υπογεννητικότητας :           - Πολιτικός γάμος           - Ταχεία έκδοση συναινετικού διαζυγίου           - Σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης           - Προμήνυμα ισοτιμίας ομοφυλοφιλικού γάμου με το φυσιολογικό γάμο           - Δεν αποκλείεται εν τέλει, να ακολουθήσει η νομιμοποίηση της παιδεραστίας!           Τρία βασικά αίτια υπογεννητικότητας χρήζουν ιδιαίτερης μνείας.           - Υπογονιμότητα : Το 17% περίπου των ζευγαριών στον ελληνικό χώρο ( 300.000 ζευγάρια ) εμφανίζουν κάποιο βαθμό υπογονιμότητας.           Η υποβοηθούμενη ( τεχνητή ) αναπαραγωγή υπόσχεται εν προκειμένω μία ουσιώδη αντιμετώπιση της υπογονιμότητας.           - Τροχαία ατυχήματα : Στη 10ετία 1974-1984 η χώρα μας θρήνησε 1700 νεκρούς περίπου το χρόνο. Παραστατικά : Μία μηχανοκίνητη Ταξιαρχία ή μία κωμόπολη χάνονται ετησίως στους δρόμους ! ( κατά τεκμήριο νέοι άνθρωποι, σε ηλικία αναπαραγωγής ).           - Άμβλωση : Ο μεγάλος αριθμός αμβλώσεων ( 300.000 περίπου το χρόνο ) αποτελεί ισχυρό αίτιο συντηρήσεως του Δπρ. Η αποποινικοποίηση της αμβλώσεως επέτεινε το πρόβλημα.           Παρά ταύτα, δημογραφικές έρευνες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, δείχνουν πως οι Έλληνες και οι Ελληνίδες πιστεύουν ακόμη στην αξία της οικογένειας. Και πως, αν ήσαν ευνοϊκότερες οι συνθήκες, θα επιθυμούσαν να έκαναν περισσότερα παιδιά, από όσα γεννούν σήμερα. Οι τελευταίες αυτές διαπιστώσεις είναι αυξημένης σημασίας, πρέπει δε να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν, από εκείνους που χαράζουν την εθνική πολιτική αντιμετωπίσεως του Δπρ.           Άλλο ένα δημογραφικό στοιχείο, που άρχισε να προκαλεί περαιτέρω παρενέργειες στο ήδη οξύ Δπρ της χώρας, είναι η μεγάλη, η ανεξέλεγκτη εισροή μεταναστών, από τις υπανάπτυχτες ιδίως χώρες, στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα την πληθυσμιακή αλλοίωση του γηγενούς πληθυσμού.           Στρογγυλεύοντας αριθμούς, υπογραμμίζομε ότι, από τα 11.000.000 του σημερινού πληθυσμού της Ελλάδας, το 1.000.000  (10% ) είναι μετανάστες, που εισέρευσαν στη χώρα κατά τις τελευταίες 10ετίες.           Επ’  αυτού όμως προβάλλει και η αντίθετη άποψη, ότι δηλ. η εισροή μεταναστών στη χώρα μας, τουλάχιστον η ελεγχόμενη, ίσως αποτελέσει το αντίδοτο στη συνεχή συρρίκνωση του πληθυσμού.            Δυσμενείς επιπτώσεις και απηχήσεις του Δπρ           Από την ανάλυση των μέχρι τούδε στοιχείων, καθ’ ότι αφορά τα αίτια του Δπρ, προκύπτουν δύο κύριες διαπιστώσεις, α) η συρρίκνωση και β ) η γήρανση του πληθυσμού της Ελλάδας.  Και η μεν συρρίκνωση ή σμίκρυνση του πληθυσμού, οδηγεί σε εφιαλτικούς αριθμούς (όπως είδαμε το 2100 πιθανολογείται ο πληθυσμός να έχει κατέλθει στα 2.000.000 με 3.000.000 εκατομμύρια).           Με τον ΣΟΓ σήμερα να βρίσκεται περίπου στο 1, κάθε γενιά που έρχεται, θα φτάνει στο 60% της προηγούμενης. Αυτό το ποσοστό μειώσεως μπορεί να συγκριθεί μόνο με τις απώλειες που προξένησε στους λαούς της Ευρώπης η πανώλης, κατά το μεσαίωνα.           Στην εποχή μας η Ελλάδα υποφέρει από  αρνησιτεκνία,  ατεκνία, ολιγοτεκνία και την εξ αυτής ολιγανθρωπία, που όλες μαζί απειλούν τη μελλοντική μας ύπαρξη ως έθνους. Σε μερικά χρόνια δεν θα υπάρχουν αρκετοί Έλληνες, για να επιβιώσουμε ως εθνικό κράτος.           Στο πρόσφατο παρελθόν τουναντίον, με εμφυλίους πολέμους, στερήσεις και κακουχίες, η πολύτεκνη και υπερπολύτεκνη οικογένεια των 5, 7, και 10 τέκνων, γιγάντωνε τις δυνάμεις και τη μαχητικότητα στον αγώνα της ζωής.           Ιστορικά πρόσωπα είχαν δημιουργήσει πολύτεκνες οικογένειες, όπως ο Κανάρης με 7 παιδιά, ο Δραγούμης 11, ο Μακρυγιάννης 12, ο Καποδίστριας προήρχετο από οικογένεια με 8 παιδιά, ο Βενιζέλος από 9, ο Υψηλάντης από 11.           Σήμερα, ακόμη και χωρίς τις στατιστικές επιβεβαιώσεις, η συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού είναι πολλαπλώς εμφανής. Έτσι, αρκετά μαιευτήρια ( δημόσια και ιδιωτικά ) έχουν κλείσει πτέρυγες, ή τις έχουν μετατρέψει για νοσηλεία ασθενών άλλων ιατρικών ειδικοτήτων. Πολλά σχολεία επίσης, ιδιαιτέρως στην επαρχία, στα ορεινά μέρη και τα νησιά, έχουν μία χούφτα μόλις μαθητών και από αυτούς οι περισσότεροι είναι αλλοδαποί.           Άλλη μία σημαντική επίπτωση στη δομή του κοινωνικού ιστού, απότοκος της υπογεννητικότητας και της εξ αυτής συρρικνώσεως του πληθυσμού, αφορά στη διατήρηση ισχυρών ενόπλων δυνάμεων.           Οι ΕΔ χρειάζονται ανά πάσα στιγμή ( η παρατακτή όπως αποκαλείται δύναμη ) έναν αριθμό οπλιτών ( 180.000 περίπου εν καιρώ ειρήνης ) για την εκπλήρωση της αποστολής των. Δυστυχώς η δύναμη αυτή ουδέποτε συμπληρώνεται, ακριβώς λόγω της υπογεννητικότητας. Η δε απόδοση των κλάσεων, των ικανών δηλ. προς στράτευση αρρένων κατ’ έτος, παρουσιάζει φθίνουσα πορεία.           Πιο συγκεκριμένα, το 1954 η απόδοση των κλάσεων έφτανε τους 94.000 κληρωτούς, το 2000 μειώθηκε στους 83.000, για να φτάσει το 2010 στους 55.000! Οι αριθμοί είναι πράγματι απογοητευτικοί. Αν μάλιστα λάβουμε υπ’  όψιν την εξ ανατολών απειλή, καθίστανται άκρως επικίνδυνοι.           Συμπερασματικά, από απόψεως πληθυσμιακού δυναμικού, η Ελλάδα καταρρέει δημογραφικώς.           Η δεύτερη τραγική επίπτωση που συνοδεύει την αύξηση της υπογεννητικότητας, αφορά στην προοδευτική γήρανση του ελληνικού πληθυσμού, φτάνοντας στα όρια ενός δημογραφικού εφιάλτη. Αντί ετέρας αναλύσεως, παραθέτω διαπιστώσεις που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, τα τελευταία χρόνια, από αξιόπιστες πηγές   (πορίσματα στατιστικών ερευνών, δημογραφικές έρευνες βιο-ιατρικών ινστιτούτων, εγχωρίων και διεθνών  κ.λ.π. ): - Η Ελλάδα είναι η 3η πλέον γερασμένη χώρα του κόσμου. Το 1971 τα παιδιά υπερτερούσαν των ηλικιωμένων κατά 1.290.000. Σήμερα οι ηλικιωμένοι υπερτερούν των παιδιών κατά 550.000 άτομα! Το 2050 το 60% του ελληνικού πληθυσμού θα είναι μεγαλύτερο των 65 ετών! - Πυραμίδα ηλικιών : Τα παλαιότερα χρόνια αντιστοιχούσαν 3,5 άτομα ενεργού πληθυσμού προς ένα ηλικιωμένο. Το 2050 πιθανολογείται ότι, η αναλογία αυτή θα φτάσει στο 1,7 προς ένα. - Η γήρανση του πληθυσμού θα καλπάζει τα επόμενα χρόνια, γιατί οι νέοι, λόγω της ανεργίας δεν παντρεύονται και όσοι το τολμούν, τεκνοποιούν ένα παιδί, το πολύ δύο. - Κατ’ άλλη λακωνική διατύπωση : Η Ελλάδα γερνάει και δεν γεννάει. - Η υπογεννητικότητα στην Ελλάδα έχει λάβει εφιαλτικές διαστάσεις, μεταβάλλοντας τη χώρα σε ένα απέραντο γηροκομείο.           - Η Ελλάδα γερνάει και αργοπεθαίνει, χωρίς να ανανεώνεται, ώστε σε λίγες 10ετίες, ολόκληρες περιοχές της χώρας θα μείνουν χωρίς κατοίκους.           - Η Ελλάδα έχει Δπρ εδώ και χρόνια. Ο πληθυσμός γερνάει και δεν γεννιούνται αρκετά παιδιά, ώστε να υπάρχουν αρκετοί εργαζόμενοι, για να καλύπτουν τις ανάγκες όλων των κατοίκων της χώρας.           - Το Δπρ έχει φτάσει στο κόκκινο, σηματοδοτεί δε, σε βάθος χρόνου, την παντελή εξαφάνισή μας ως φυλής, από προσώπου γης.           - Από χωριό σε χωριό, οι υπερήλικες ξεπερνούν τους ντόπιους κατοίκους, αλλά και τους μετανάστες της εργατικής ηλικίας.           - Τα ζοφερά δημογραφικά δεδομένα της Ελλάδας, με τους θανάτους να υπερτερούν των γεννήσεων και με το πληθυσμό να γερνά τόσο γρήγορα,  σε συνδυασμό με την αύξηση του προσδόκιμου επιβιώσεως  (όλο και πιο πολλοί γέροι θα επιζούν ) οδηγούν στο συμπέρασμα ότι, σε μερικές 10ετίες η Ελλάδα πιθανόν να μη μπορεί να παράξει αρκετό πλούτο, για να φροντίσει τους ανθρώπους της και μπορεί να πάψει να είναι ένα βιώσιμο έθνος-κράτος. Κατά συνέπεια, το Δπρ είναι ο υπ’ αριθμόν 1 κίνδυνος που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα μας. Σε συνδυασμό δε με την αλματώδη αύξηση της ανεργίας, ιδίως των νέων, αποτελούν μία δαμόκλειο σπάθη, που επικρέμαται πάνω από τα κεφάλια όλων των Ελλήνων. Και καταλήγει ο απαισιόδοξος αναλυτής σε ένα requiem, για το μέλλον αυτού του τόπου : Οι Έλληνες κάθονται αδρανείς, παγωμένοι και φυτοζωούν με συντάξεις γερόντων, παγωμένοι γύρω από το ξόδι της Ελλάδας… Έτερος πάλι κοινωνικός μελετητής φτάνει στο άλλο άκρο, όταν προτείνει την…ελληνοποίηση όλων των παιδιών των μεταναστών, που γεννιούνται στη χώρα μας, σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια ανανεώσεως, δίκην μεταγγίσεως νωπού ανθρώπινου δυναμικού, του γηράσκοντος  ελληνικού πληθυσμού. Το Δπρ δεν απαντάται μόνο στην Ελλάδα. Και οι άλλες χώρες της ΕΕ, ποιά λίγο, ποιά πολύ, αντιμετωπίζουν παρόμοιους κινδύνους συρρικνώσεως και γηράνσεως του πληθυσμού των. Η δημογραφική κρίση απειλεί στην ουσία ολόκληρη την Ευρώπη.  Έτσι, σύμφωνα με νεότερα στοιχεία, οι μισοί κάτοικοι της Ευρώπης, στο τέλος της τρέχουσας δεκαετίας, θα είναι άνω των 50 ετών (!) ενώ πληθυσμιακά θα παραμένουν στάσιμοι ή και θα λιγοστεύουν. Τα ανεπτυγμένα κράτη μετατρέπονται σιγά-σιγά σε χώρες γερόντων.  Η λελογισμένη ωστόσο ροή μεταναστών προς τις χώρες του δυτικού κόσμου, αποτελεί, κατά μία άποψη, ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και πηγή δυναμισμού για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, δεδομένης της συρρικνώσεως και του ταχέος ρυθμού γηράνσεως του πληθυσμού των. Πέραν αυτών, ο πληθυσμός της Γης, από 7 δισεκατομμύρια που είναι σήμερα, υπολογίζεται να φτάσει το 2050 τα 9. Το 70% εν τούτοις αυτής της αυξήσεως θα λάβει χώρα σε 24 από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Με τον κίνδυνο, η πλημμυρίδα των φτωχών λαθρομεταναστών να κατευθύνεται αμείωτη προς τις χώρες των γερόντων και της ευημερίας, προκαλώντας πληθυσμιακές αλλοιώσεις. Μέτρα κατά του Δπρ Δεν είναι στις προθέσεις του ομιλούντος, να υποδείξει ποια μέτρα πρέπει να θεσπισθούν, για την αντιμετώπιση του οξέος Δπρ. Σκοπός μου ήταν να προβάλω απόψε τις σημαντικότερες δυσμενείς συνιστώσες του προβλήματος και να επισημάνω πόσο επείγουσα καθίσταται η αντιμετώπισή τους. Ο σχεδιασμός μιας δημογραφικής πολιτικής καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων, αποτελεί υποχρέωση του κράτους και μάλιστα επείγουσα. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις και το κοινοβούλιο έχουν ύψιστο χρέος, μακροχρόνιου και συνεχούς ελέγχου της δημογραφικής πορείας της χώρας. Η αλήθεια είναι πως στη 10ετία 1995-2005 είχε συσταθεί μία διακομματική επιτροπή της Βουλής, που αφού μελέτησε και κατέγραψε το Δπρ, υπέβαλε σχετικές προτάσεις, οι οποίες δυστυχώς κατά το πλείστον αγνοήθηκαν. Γεγονός είναι βέβαια πως, τα όποια μέτρα αντιμετωπίσεως του Δπρ αναληφθούν, θα είναι κατ’  ανάγκην δύσκολα και δυσεφάρμοστα, γιατί προσκρούουν στη δομή και τις αρχές που δεσπόζουν σήμερα στην ελληνική κοινωνία. ( καλοπέραση κ.λ.π. ). Ενδεικτικά σημειώνω ανάμεσα στα μέτρα αυτά, τη στήριξη από την Πολιτεία της οικογένειας και του θεσμού του γάμου, την περαιτέρω μείωση της βρεφικής θνησιμότητας, τη στήριξη της μητρότητας, ιδίως της εργαζόμενης μητέρας ( αύξηση βρεφονηπιακών σταθμών, κίνητρα τεκνοποιίας, παράταση άδειας τοκετού, αύξηση των επιδομάτων πολυτεκνίας , σε συνδυασμό με φορολογικές ελαφρύνσεις κ.λ.π. ). Η αντιμετώπιση επί πλέον της υπογονιμότητας με τις νέες μεθόδους τεχνητής γονιμοποιήσεως, η βελτίωση της ποιότητας των δρόμων και η καλύτερη κυκλοφοριακή αγωγή των οδηγών αυτοκινήτων, η σταυροφορία τέλος κατά των αμβλώσεων κ.λ.π., συνιστούν αποφασιστικά βήματα, στο μάκρος του χρόνου, ικανά να μειώσουν τις τραγικές επιπτώσεις του Δπρ. Συμπερασματικά,, τα όσα εξέθεσα απόψε, σχετικά με το Δπρ της Ελλάδος, πιστεύω ότι ισχυροποιούν τη διαπίστωση, σύμφωνα με την οποία το πρόβλημα αυτό αποτελεί τον υπ’ αριθμόν 1 εθνικό κίνδυνο για τη χώρα μας. Σε συνδυασμό δε με το φάσμα της ανεργίας, ιδίως των νέων παραγωγικής ηλικίας, αποτελούν ένα εύφλεκτο μείγμα, που απειλεί πραγματικά την υπόσταση του έθνους μας. Οι καιροί ου μενετοί. Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας.- *Ομιλία στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών στα πλαίσια των Φιλολογικών Βραδινών της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ.Ελλάδας Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΒΑΣΙΛΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

                                      ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΒΑΣΙΛΗ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ

«ΔΕΝ ΘΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ»

Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών  Δευτέρα 7-1-2013

Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω θερμά τον πρόεδρο της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν. Δ. Ελλάδας   κ. Λεωνίδα Μαργαρίτη και το Δ.Σ. της Εταιρείας για την πρωτοβουλία τους να εντάξουν την παρουσίαση του βιβλίου μου στη σειρά των λογοτεχνικών τους εκδηλώσεων.

Οφείλω επίσης ζεστές και εγκάρδιες ευχαριστίες στον εισηγητή Μανόλη Πράτσικα. Εδώ να μου επιτρέψει να επιμείνω λίγο περισσότερο .Σε κάθε μοναχική πορεία, όπως αυτή της λογοτεχνίας-ειδικά της συγγραφής κάποιου ευμεγέθους μυθιστορήματος που η συγγραφή του κρατά 2 με 3 χρόνια, υπάρχουν κάποιοι που υποστηρίζουν ηθικά και λογοτεχνικά την προσπάθειά μας. Για μένα ο Πράτσικας στάθηκε ένας πολύτιμος φίλος και υποστηρικτής. Από το πρώτο μου μυθιστόρημα «Κάτοικος Πατρών» του 1998, με αγκάλιασε, με ενθάρρυνε και με τίμησε με την κριτική του.  Όταν συζητώ μαζί του αισθάνομαι πως μου προσφέρει από την πλούσια και αυθεντική λογοτεχνική του εμπειρία και κυρίως πως μου μεταγγίζει ενέργεια από την αστείρευτη δική του ζωτικότητα.

Πάντα με γενναιοδωρία, με ανιδιοτέλεια, και βέβαια, με ανεξάντλητο χιούμορ.

Όσοι  από εσάς έχετε επιλέξει το δρόμο της λογοτεχνίας, και είστε πολλοί απόψε εδώ, καταλαβαίνεται πόσο πολύτιμα είναι τέτοια συναπαντήματα με ανθρώπους σαν τον  Πράτσικα.

Μανόλη Πράτσικα, αγαπημένε μου Μάκη, σε ευχαριστώ,

Ο  ΚΩΣΤΗΣ  ΠΑΛΑΜΑΣ  ΚΑΙ  ΟΙ  ΑΓΩΝΕΣ  ΤΟΥ

                                                                         Παναγιώτη Καράμπελα      

Ο  Κωστής Παλαμάς δεν ήταν μόνο ένας μεγάλος  ποιητής, αλλά και ένας σοβαρός πνευματικός  άνθρωπος και αγωνιστής που συντέλεσε κατά πολύ στη διαμόρφωση του εθνικού μας βίου σε διάστημα μισού αιώνος, από το 1880 μέχρι το 1930 περίπου. Οι πνευματικοί και εθνικοί αγώνες  κάλυψαν πολλούς τομείς και εκδηλώθηκαν  σε θέματα εθνικά,  παιδείας,  κοινωνίας  και πολιτικά. Οι αγώνες του έγιναν με την πένα του και με την ποιητική του λύρα.

Ο Παλαμάς έζησε μέσα στο λαό και στάθηκε  κοντά του, ήταν συμμέτοχος  στις χαρές και τις λύπες του, αντιμετώπισε τα προβλήματά του και άγγιξε τις πληγές του. Ένιωσε τον παλμό του Έθνους και οραματίσθηκε μαζί του, τραγούδησε τους θριάμβους του και πόνεσε  για τις συμφορές του. Ονειρεύτηκε μια καινούρια Ελλάδα, αντάξια της  αρχαίας και εργάστηκε για το χτίσιμό της. Έψαλε  την Ελευθερία και την φαντάστηκε να απλώνει τα φτερά της σε όλους τους σκλαβωμένους Έλληνες ,που ζούσαν ακόμη τότε κάτω από τον τουρκικό ζυγό.

Ο Παλαμάς δεν ήταν ένας απόκοσμος και ονειροπόλος ή ουρανοβάμων ποιητής , ξεκομμένος από την κοινωνία και την πατρίδα. Ήταν ένας βαθυστόχαστος πνευματικός άνθρωπος και βίωσε όλα τα μεγάλα προβλήματα της εποχής του όχι μόνο σε εθνικό, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Άλλοι τον είπαν ιδεολόγο επιστήμονα, άλλοι τον είπαν επαναστάτη και αναρχικό, γιατί πολέμησε με οξύτητα την διαφθορά στην κοινωνία της εποχής του. Άλλοι τον βάφτισαν κοσμοπολίτη , νεώτερο σοφιστή, νεωτεριστή και ανατροπέα «της καθεστηκυίας τάξεως» ή αλλοπρόσαλλο συνθηματολόγο.

Ίσως όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί να βρίσκουν κάποια μικρά ή μεγάλη τεκμηρίωση μέσα στο τεράστιο έργο του. Πράγματι ο Παλαμάς ήταν πολυγραφότατος με δεκάδες ποιητικές συλλογές ,που αποτελούν μια σωστή βιβλιοθήκη .Μέσα σε αμέτρητες χιλιάδες στίχους βρίσκουν θέση πολλές φορές όλα τα μεγάλα προβλήματα της εποχής του.

Οι πιο πολλοί όμως τον είπαν και τον ένιωσαν Εθνικό ποιητή των Ελλήνων. Μερικοί μάλιστα, και Έλληνες και  ξένοι, τον κατηγόρησαν ως σωβινιστή και εθνικιστή. Γι’ αυτό και τον πολέμησαν σκληρά με αποτέλεσμα να μην πάρει το βραβείο « Νόμπελ ».

Σήμερα τον Παλαμά οι νεαροί φιλόλογοι τον αγνοούν και προτιμούν τους ειδυλλιακούς, τους συμβολιστές ,τους σουρεαλιστές με ιδιαίτερη προτίμηση στην ασύδοτη ποιητική θολοκουλτούρα. Το άσχημο είναι ότι και οι ιθύνοντες τα της παιδείας μας στο Υπουργείο Παιδείας δεν θέλουν να ακούνε για Παλαμά. Αλλά και για τους νεώτερους μεγάλους ποιητές μας, που τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ και τίμησαν την Ελλάδα διεθνώς, δεν διαθέτουν πολλές σελίδες στα βιβλία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Έχουν αδυναμία στις μετριότητες των κατηγοριών, που αναφέραμε πιο πάνω.

Και όμως οι αγώνες του Παλαμά είναι επίκαιροι για την εποχή μας. Και πιο επίκαιρα είναι τα σατιρικά του ποιήματα με τα οποία κατακρίνει και στηλιτεύει αλύπητα τους δημαγωγούς της εποχής του, τους φανατικούς πατριδοκάπηλους, τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος, τους υποκινητές των κοινωνικών και πολιτικών αναστατώσεων, την βαθιά διαφθορά της κοινωνίας κλπ. Γι’ αυτό είναι επίκαιρα τα σατιρικά του ποιήματα, πολλά από τα οποία νομίζει κανείς ότι είναι γραμμένα για την σημερινή διαφθορά, που μαστίζει  την ελληνική κοινωνία.

Ας δούμε ένα από τα «Σατιρικά  Γυμνάσματα»,που αντιπροσωπεύουν όλους τους μεγάλους αγώνες του ποιητή :

Ζαγάρια και τσακάλια και κοκόροι

Σηκωτοί κάθε τόσο στο ποδάρι

Μόρτηδες, λούστροι, αργοί ,λιμοκοντόροι

Στον αφέντη χαρά τους λανσάρει !

Και ποια είναι τα σωστά ποια τα μεγάλα

που  την ορμή τους δίνουν και τη χάρη;

προδότες οι Τρικούπηδες. Κρεμάλα !

Κι ο Ρωμιός ; Αφερίμ ! Μυαλό; Κουκούτσι

από τον καφενέ στην Πόλη μπαίνει

του ναργιλέ κρατώντας το μαρκούτσι.

Το σατυρικό αυτό ποίημα απηχεί τους αγώνες του Παλαμά για την επικράτηση της δημοτικής γλώσσας ,αλλά πιο πολύ τους πολιτικούς και εθνικούς αγώνες του για την αναγέννηση και αφύπνιση του Ελληνισμού. Ο Παλαμάς επί κεφαλής των σύγχρόνων του ποιητών, της γενιάς του 1880,όπως λέγεται, αγωνίσθηκε στο πλευρό του μεγάλου εθνικού ηγέτη, του Χαρίλαου Τρικούπη, ο οποίος είχε αποδυθεί σε ένα πολυμέτωπο αγώνα για την οργάνωση του Ελληνικού κράτους, την ανάπτυξη της οικονομίας και τον εκσυγχρονισμό.

Για να επιτευχθούν οι μεγάλοι αυτοί στόχοι, έπρεπε να γίνουν μεγάλα έργα υποδομής, δρόμοι, σιδηρόδρομοι, λιμάνια, που απαιτούσαν τεράστια χρηματικά ποσά . Επί πλέον έπρεπε να οργανωθεί ο στρατός  και το ναυτικό και να γίνουν πολυδάπανοι εξοπλισμοί, διότι πλησίαζε ο καιρός που θα κρινόταν η τύχη των υπόδουλων Ελλήνων σε Μακεδονία, Ήπειρο ,Θράκη ,νησιά του Αιγαίου.

Και ενώ αντιμετώπιζε τόσες δυσκολίες στην εφαρμογή του σχεδίου του για την ανάπτυξη της Ελλάδος και την αναπτέρωση του Ελληνισμού, χρειάστηκε να αντιπαλαίσει και με την διαφθορά και τη σαπίλα, που είχε κατακλύσει τη μικρή τότε Ελλάδα από την εποχή του Όθωνα..

Εστία και ορμητήριο της διαφθοράς  και της σαπίλας ήσαν τα ίδια τα ανάκτορα και οι αυλοκόλακες δημαγωγοί, με πρώτο τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, η λεγόμενη Εθνική Εταιρεία και άλλοι. Αρχιτέκτων  όμως της διαφθοράς και της ανωμαλίας ήταν ο διάδοχος τότε Κωνσταντίνος, ο κατόπιν Βασιλιάς του εθνικού διχασμού. Αυτός οργάνωνε διαδηλώσεις κατά του αναμορφωτή και δημιουργού της νεώτερης Ελλάδος Χαρίλαου Τρικούπη.

                  Ο Κωνσταντίνος με τους αυλοκόλακες επιστράτευαν όλα τα αποβράσματα της κοινωνίας και  δημιουργούσαν  επεισόδια, πότε για την γλώσσα, δηλαδή για την προστασία της καθαρεύουσας ,πότε για τα εθνικά θέματα, για να βρει η Ελλάδα στον πόλεμο με την Τουρκία. Τελικά τα κατάφεραν να διώξουν τον Τρικούπη και να οδηγήσουν την Ελλάδα στην εθνική συμφορά του 1897.

Αυτή τη διαφθορά ,την σαπίλα και την τυφλή δημαγωγία στηλιτεύει με καυστικό τρόπο και σαρκασμό ο Παλαμάς στα σατιρικά του ποιήματα. Στο ανωτέρω ποίημα δείχνει καθαρά τον αρχιτέκτονα της διαφθοράς Κωνσταντίνο στο στίχο : «Στον αφέντη χαρά που τους λανσάρει »…..

            Αλλά ο Παλαμάς είναι δίκαιος, αυστηρός και πικρόχολος δεν  «χαρίζει  κάστανα» σε κανένα, ακόμη και στο λαό. Ιδιαίτερα δείχνεται σκληρός στους μεγαλοκαρχαρίες της εποχής, που μαζί με τους δημαγωγούς ροκάνιζαν το δημόσιο χρήμα και την δημόσια περιουσία :

Στ’ ακάθαρτα κολλήστε μας του βούρκου

και πιο βαθιά. Πατήστε μας με κάτι

κι από το πόδι πιο σκληρό του Τούρκου.

Διαβασμένοι ,ντοτόροι, σπιρουνάτοι,

ρασοφόροι, δασκάλοι, ρουσφετλήδες

οικοπεδοφαγάδες, αβοκάτοι

Κομματάρχηδες  και κοτζαμπασήδες 

και της γραμματικής οι μανταρίνοι

και της πολιτικής οι φασουλήδες.

Ταρτούφοι, ραμπαγάδες, ταρταρίνοι

-Αμάν ! Αγά, στα πόδια σου ! άκου ! άκου!

Βυζαντινοί –Γασμούλοι-Λεβαντίνοι

Ρωμαίικο ,να ! Με γεια σου και χαρά σου.

Διαβάζοντας κανείς τα σατιρικά βέλη του Παλαμά διερωτάται : Άραγε τα έγραψε για την διαφθορά στην Ελλάδα του 1897-1909 ή είναι προφητείες για την σημερινή διαφθορά της Ελληνικής κοινωνίας, την οποία βλέπουν οι άρχοντές μας και την παραδέχονται, αλλά δεν κάνουν τίποτε για να την εξαλείψουν; Αντίθετα μάλιστα την καλύπτουν και την εκτρέφουν με ύποπτους νόμους κάθε φορά.